Bij Piet Boon verandert nooit iets heel snel, en dat is precies de bedoeling. Geen knalkleuren, geen trend die na één seizoen alweer gedateerd is. Toch kwamen er deze zomer drie nieuwe tegels bij die het bekijken waard zijn, al was het maar omdat ze samen een complete badkamer of woonvloer kunnen vormen. Eén voor vloer en wand, één alleen voor de vloer, en één om mee te spelen.
Natural Tile: kalksteen zonder kapsones
Kalksteen is de bescheidenste natuursteen die er bestaat. Geen dramatische aders zoals bij marmer, geen gaatjes zoals bij travertijn, alleen een zachte korrel en kleurverschillen die je pas ziet als je goed kijkt. Natural Tile neemt dat over in zeven tinten: White, Ivory, Argil, Flax, Beige, Greige en het donkere Moka.
Wat deze serie bijzonder maakt, is hoe ver hij reikt. Er zijn kleine tegels van 30×30 cm, gewone vloermaten tot 120×120 cm en platen van 120×280 cm in 6 mm dik. Die laatste zijn eigenlijk wandbekleding: een keukenwand of de zijkant van een kookeiland in één stuk, zonder voeg. Voor de vloer is er een uitvoering met R10, en daarmee kun je ook in de badkamer prima uit de voeten.
Pure Tile: zand dat door de wind is gekamd
De tweede nieuwkomer is de stilste van de drie. Pure Tile heeft een oppervlak dat geïnspireerd is op zandduinen: een fijne, bijna onzichtbare lijn in de textuur. Op een foto zie je er weinig van, onder schuin middaglicht ineens wel. Dat maakt hem lastig te kiezen vanaf een scherm en makkelijk in de showroom.
Er is één maat, 120×120 cm, met een dikte van 8 mm, en anders dan de rest van de Boon-tegels komt hij uit Duitsland. De zeven tinten heten Seashell, Pearl, Lime, Nebula, Amber, Taupe en Shadow. Omdat het formaat vastligt, is een legplan hier geen luxe. Bij zulke grote tegels heb je anders zo een strook van tien centimeter langs de voordeur liggen.
Piet Boon
Pixel Tile: het accent dat je niet overal moet zetten
Pixel Tile is de buitenstaander van de drie. Kleine tegeltjes op matjes van ongeveer 30×30 cm, in White, Ivory, Taupe, Grey en Brown, mat en maar 3 mm dik. Een hele badkamer bekleed je er niet mee, en zo is hij ook niet bedoeld.
Zet hem op één plek: de achterwand van een nis, de muur achter het toilet of de spatwand boven de wastafel. Daar vangt hij het licht en krijgt een rustige ruimte één detail om naar te kijken. Op vier muren tegelijk wordt het onrustig, en dan gooi je de kalmte van Natural en Pure net zo hard weer weg.
- Natuursteenlook
- Wand
- 5 varianten
- 30×30 cm
De drie naast elkaar
| Kenmerk | Natural Tile | Pure Tile | Pixel Tile |
|---|---|---|---|
| Look | Kalksteen | Zandduin met een fijne lijn | Steen, als mozaïek |
| Waar | Vloer en wand | Vloer, binnen | Wand |
| Formaten | 30×30 tot 120×280 cm | Alleen 120×120 cm | Matjes van ± 30×30 cm |
| Dikte | 6 of 9 mm | 8 mm | 3 mm |
| Kleuren | 7, van White tot Moka | 7, van Seashell tot Shadow | 5, van White tot Brown |
| Antislip | R10 bij de vloertegel | R10 | Niet voor de vloer |
| Gemaakt in | Italië | Duitsland | Italië |
Zo combineer je ze
- Pure Tile op de vloer en Natural Tile op de wand, in tinten die bij elkaar liggen, zoals Pearl met Ivory. Zand en kalk: warm, maar nergens zoetig.
- Kies de voeg in de kleur van de tegel, niet lichter. Op zulke rustige oppervlakken valt een witte voeg op als een raster over je vloer.
- Pixel Tile is op zijn mooist als hij precies een vlak vult, zoals een nis. Laat de tegelzetter de matjes eerst droog uitleggen, zodat er aan de rand geen smalle reepjes overblijven.
- Twijfel je tussen Natural en Pure voor de vloer? Natural geeft meer keuze in formaat en tint, Pure is de rustigste. Met kinderen en een hond kies je liever de iets levendigere kalksteen: daarop valt een voetstap minder op.
